X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل

شنبه 16 بهمن‌ماه سال 1389

توسط: شهرزاد درویش

نظرات (21)

چاپ

غزل 3: اگر آن ترک شیرازی...

اگــــر آن تــــرک شیــرازی بــه دســت آرد دل مـــا را/ به خال هندویش بخشم سمــرقند و بخـارا را  

بده ساقی مـــی بـاقی که در جنت نخواهی یافت / کنـار ِ آب ِ رکــن ‌آبــاد و گلــگشـت ِ مصــــلا را  

فغــان کــاین لـــولیان شوخ شیرین کار شهرآشوب/ چنان بردند صبــر از دل که ترکان خوان یغما را   

ز عشق ناتمام ما، جمـــال یـار مستغنـــی اسـت / به آب ورنگ وخال وخط چه حاجت روی زیبا را 

من ازآن حسن روز افزون که یوسف داشت دانستم/ که عشق از پـــرده عصمت بـرون آرد زلیخا را 

اگـــر دشنـــام فرمایــی و گــر نفـــرین دعــــا گـــویم / جواب تلـــخ می‌زیبـــد لــب لعـــل شکرخا را  

نصیحـت گـــوش کــن جانا که از جان دوست‌تر دارند / جوانــــان سعــادتمنـــد پنــــد ِ پیر ِ دانــــا را  

حدیـث از مطــرب و مــی گـــو و راز دهر کمتـر جـو /که ‌کس نگشود ونگشایدبه حکمت‌این‌ معما را 

غـزل گفتــی و دُر سفتـی بیا و خوش بخــوان حافظ / کـــه بـــر نظــم ِتــو افشانـد فلک عقد ثریا را   

 

برداشت از اینجا